Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ
Καθώς ξυπνά χαμογελά
Την ομορφιά της φροντίζει
χωρίς υπερβολές
έτοιμη ο ήλιος να την βρει
Και ο Ήλιος της ανήκει
Νότες ολούθε
σε κάθε της κίνηση
Χορεύουν τα χέρια της
σαν το τσιγάρο της καπνίζει
Και η Μουσική της ανήκει και
ο Χορός της ανήκει
Ο καφές αχνίζει
Ομίχλη στο πρόσωπο
Τα ρουθούνια της χορεύουν
Τα φρύδια τον ρυθμό κρατούν
Και η Μουσική της ανήκει και
ο Χορός της ανήκει
Στο βλέμμα καθρεφτίζεται η
προοπτική
Έξω ο ήλιος
τους ώμους της χαϊδεύει
Κι’ αυτή γελά
Και όσα το βλέμμα της αγγίζει
της ανήκουν
Βαδίζει αργά
Ο χρόνος της ανήκει
Η μέρα υποκλίνεται στη χάρη
της
Το μεσημέρι να την υποδεχτεί
αδημονεί
Και ο Χρόνος της ανήκει
Στο πάρκο τα παιδιά
την όμορφη Κυρία καρτερούν
Και τα λουλούδια καθώς τα
κόβει
ατενίζουν τη θωριά της και
μαγεύονται
Κι’ η Φύση της ανήκει και τα
Παιδιά της ανήκουν
Το απόγευμα
παίζει κρυφτό
στην αγκαλιά Της
Η νύχτα
τη σκιά Της εμφανίζει
Και ο Κόσμος όλος της ανήκει
Και τα μεσάνυχτα
στο λόφο
τον πιο ψηλό ανεβαίνει
Κι’ η ανάσα της
είναι ο άνεμος
Κι’ ο ιδρώτας της
το άρωμα του φεγγαριού
Κι’ η κορυφή υψώνεται
όλο και πιο ψηλά
την πιο όμορφη θέα να της
χαρίσει
Και τα χόρτα
φιλούν τα γυμνά της πόδια
κι’ αυτή γελά
κι’ αυτή γελά
Μα το γέλιο της
κανείς δεν έχει ακούσει
κανείς το πρόσωπο της δεν
έχει αντικρύσει
Το τραγούδι της μονάχα τα
παιδιά ακούν
λίγο πριν κοιμηθούν
κι’ ονειρεύονται
στο πάρκο να βρεθούν
την Κυρία που γελά
να δουν
κι’ αυτή γελά
κι’ αυτή γελά

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου